طعم تند لادن

طعم تند لادن

"یادداشت های لادن" بخشی از تجربیات و تفکرات نویسنده ست.
از اینکه مطالب این وبلاگ را بدون اجازه کپی نمیکنید سپاسگزارم.

+ برخی از مطالب قدیمی که مناسب زمان خاصی بوده، به خاطره ها پیوسته.

یادداشت 224، قدم نو رسیده مبارک

يكشنبه, ۲ مهر ۱۳۹۶، ۰۶:۱۵ ب.ظ

از اون روزایی که هم اتاقی بودیم و هم راز و هم کلام، وقتی داستان عشق آتشینشون رو با شوقی که به وصف نمیاد برام تعریف میکرد منم با تمام وجود گوش میدادم و توی دلم با هر چی عاشق و معشوق توی تاریخ و کتابای ادبیات بود مقایسه میکردم، چهار سال میگذره. اما این دو تا کجا و لیلی و مجنون و خسرو و شیرین و رمئو و... کجا. از پشت کردن به پول باباش گرفته تا کنار گذاشتن ادامه تحصیل و رنج کار کردن با هر میزان حقوق و هر شرایطی که پیش بیاد اینا عیار هم رو سنجیده و حالا آب دیده ی یه زندگی متعهدانه شده بودن. داستانی که اگه توی هر کتابی میخوندم باورم نمیشد که حقیقی باشه و از شرح جزییاتش بیش از این صرفنظر میکنم که اگر باور نکردید نیاز نباشه بهتون حق بدم. امروز که عکس نوزاد یه روزه ش رو برام فرستاد دلم جای این همه خوشحالی رو نداشت. دلم میخواست پیشش بودم و سفت بغلش میکردم و به خاطر روزای خوبی که برای خودشون ساختن و برای خوشبخت بودنشون بهش هزار بار تبریک بگم و کوچولوی گردالی ملوسش رو ببوسم. آه! امان از فاصله ها... آه از خوابگاه که صمیمی ترین دوستات رو پرت میکنه هزار کیلومتر دورتر.

#متولددوممهر

موافقین ۵ مخالفین ۰ ۹۶/۰۷/۰۲
لادن --

نظرات  (۱)

آدم ها باید یک چیز را درباره ی خودشان بدانند!

من کجا خوشبختم؟و لزوما،منظور از جا،یک مکان جغرافیایی نیست،

منظور نقطه لذت زندگی است.

*کی ها و با **کی ها و چراهایش مهم است...

 

.......

*چه وقت ها

**چه کسانی

پاسخ:
موافقم
همین خودشناسی کم کاری نیست 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی