طعم تند لادن

طعم تند لادن

"یادداشت های لادن" بخشی از تجربیات و تفکرات نویسنده ست.
از اینکه مطالب این وبلاگ را بدون اجازه کپی نمیکنید سپاسگزارم.

+ برخی از مطالب قدیمی که مناسب زمان خاصی بوده، به خاطره ها پیوسته.

یادداشت 175،

سه شنبه, ۱۷ اسفند ۱۳۹۵، ۱۲:۵۳ ق.ظ

اینکه تا من پیام نفرستم و زنگ نزنم کاری به کارم ندارن خوب نیست، حتی اگر بعدش بگن، با دیدن پیامت از خوشحالی بال در میارم یا خیلی بامرامی و این حرفا. اینکه من برام مهم نیست بهم فکر میکنی یا نه هی دلم بخواد سراغتو بگیرم اصلا جالب نیست، میدونی! یه جوری زیادی لوسه، زیادی رمانتیکه، برای خودمم قابل باور نیست. اینکه مدام سعی کنم خودمو تغییر بدم و یه عادت ناجور خودمو کنار بذارم هم خوب نیست، اینقدر آزاردهنده ست که یه وقتا خیال کنم نکنه دارم فیلم بازی میکنم! من کیم؟ چقدر خودمم؟ بابا من همه نمکم به بی کلگیمه (چه واژه ای شد، بی کله! خفیف تر از بی مخ، یاغی، عاصی...)

اصلا لادن باشی و تند نباشی؟! هیجان زده و جیغ جیغو نباشی؟ خنگ طور نخندی؟

نمیدونم چقدر درک کنی ولی خیلی دلم واسه خود قدیمیم تنگ شده. نه که غصه ای داشته باشم، یا روزگار ساز مخالف بزنه، نه! از بعضی تغییرات و رفتارای جدیدم راضی نیستم. باید بیشتر با خودم خلوت کنم، همه رو از مغزم بریزم بیرون. اصلا این بالا پر شده از دیگران، فکرشون، خاطره هاشون، نظرات و باید و نبایدهاشون، سرزنش ها و توقعاتشون. همه رو میذارم کنار، باید به خودم فرصت بدم... 

موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۵/۱۲/۱۷
لادن --

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی