به فهرست بلند بالای آرزوها و خواسته هام، یه جفت کبوتر سفالی فیروزه ای هم اضافه شده، دو تا اولویت پایین تر از آیینه ی فیروزه کوب.

نوشته با 840 هزار و خرده ای تومان به مدت بیست و یک روز دو نفری رفتن ایران گردی، از رشت تا کویر و در نهایت بندرعباس و... (آیکن شاخ درآوردن از تعجب)  چنین سفرهایی م آرزوست.( حالا نیومدی هم نیومدی خودم تنهایی میرم)

از بچگی یه سیستم پاداش و جزا سر خود داشتم. تو هر زمینه ای کار خوب و موثر میکردم به خودم جایزه میدادم و هر اشتباهی ازم سر میزد خودمو تنبیه میکردم،  داشتم به این فکر میکردم چی شد این سیستمم غیر فعال شد به این نتیجه رسیدم که از وقتی مرز درست و نادرست رو تشخیص ندادم این سیستم از اعتبار افتاد( تو زندگی زیاد برمیخوری با این موارد،  کی میدونه چی درسته چی نادرست!) . الان یه کاری کردم میدونم اشتباه بوده چه تنبیهی باید برای خودم در نظر بگیرم، یه دختر بچه ی 28 ساله رو چه جوری تنبیه میکنن؟