تلویزیون همون قدر آدما رو از فیلم دور میکنه که دانشگاه آدمای کتابخون رو از کتاب. این جدیدترین کشف منه! شاید شما هم مثل من آدمایی رو بشناسید که علیرغم اینکه سواد زیادی ندارن یا تحصیلات دانشگاهیشون در حد دوره هایی از طرف محل کارشونه، ولی به شدت اهل مطالعه هستن و پای صحبتشون که بشینید متوجه وسعت دید و قدرت بالای اونها در تجزیه و تحلیل مسائل روز جامعه بشید. عمرا استاد دانشگاه بتونه به این خوبی تحلیل ارائه بده، به دور از جو روشنفکری مرسوم محیط خودش.

همه ی شمایی که دانشگاه رفتید میدونید که توی دانشگاه از همون ترم اول همه یا دنبال پاس کردن واحد و خوش گذروندن و خوش و بش با دوستان و احتمالا با دوستان جنس مخالف و ... هستن یا از طرف دیگه ی بوم افتادن و غرق جزوه و نمونه سوال و رتبه الف بودن و جمع کردن رزومه و مقاله آی اس آی و خودشیرینی جلوی استاد و استعداد درخشانی و بورس تحصیلی و فرصت مطالعاتی و... این وسط کم هستن کسانی که دغدغه ی شناخت بهتر و حل مشکلات جامعه رو داشته باشن یا رسالتی از این دست بر دوش خودشون احساس کنن. البته که بنده ی حقیر از دانشجویان تازه فارغ التحصیل( با مدرک فوق لیسانس) هستم یعنی هفت سال اخیر عمرم توی دانشگاه گذشته و احتمالا بدونید این به چه معنیه. شرایطی که من توی دانشگاه تجربه کردم مربوط میشه به لغو یکی پس از دیگری مجوز نشریات دانشجویی و تعطیلی بخش امور فرهنگی دانشگاه و بیشتر انجمن های مربوط به این بخش و در پی این اقدامات، رتبه اولی معاون فرهنگی دانشگاه ما به پاس زحمات بی دریغش در این بخش...! 

و بیشتر کتابهایی که در دوران دانشجویی خوندم مربوط به دو ترم اول میشه و بعد از اون از کتاب فاصله گرفتم و این هزار تا دلیل میتونه داشته باشه.

حالا میبینم توی اون دوران بیشتر رادیو گوش میدادم و زمانی که ماهها تلویزیون تماشا نمیکردم فیلم و انیمیشن های بهتری رو برای دیدن انتخاب میکردم. الان با وجود اینکه به ظاهر وقت بیشتری دارم ولی بیشتر وقت مفیدم پای تماشای سریال ها و برنامه های به دردنخور و زمان ضایع کن تلویزیون میگذره. حالا بهتر متوجه میشم چرا استاد م اینقدر از تلویزیون بدش میومد.

یه جاهایی راه رو اشتباه رفتیم، به وقت خودش کاری که باید انجام ندادیم. یه زمان هایی اونقدری که باید فکر نکردیم. غرق شدیم توی شعارها و اعتراضات و حمایت ها و مدام از حقوق از دست رفته و حرمت های خدشه دار شده گفتیم و شنیدیم و سرسری قضاوت کردیم و پیروی.


اگر دانشجو هستید اگر در آینده قراره دانشجو بشید، اسیر جو دانشگاه نشید خودتون باشید بیشتر و بهتر مطالعه کنید و آزادانه فکر کنید و تصمیم بگیرید. دوره ی دانشجویی به همون اندازه که جذابیت داره و فریبنده ست به همون اندازه هم میتونه شما رو از علایق و اعتقادات و حتی آرزوها و توانایی های شخصیتون دور کنه.


پ.ن: تلویزیون و دانشگاه هر دو این پتانسیل رو دارن که بخش مهمی از وقت مفید ما رو تلف کنن.